کوچه نشین تنها

نزدیك به چند ماه مى‏گذرد كه در آتشى سوزان مى‏سوزم. كم‏تر شبى به‏یاد دارم كه بدون آب دیده به‏خواب رفته باشم و آه‏هاى

آتشین قلب و روح مرا خاكستر نكرده باشد!

نزدیك به چند ماه مى‏گذرد كه در آتشى سوزان مى‏سوزم. كم‏تر شبى به‏یاد دارم كه بدون آب دیده به‏خواب رفته باشم و آه‏هاى

آتشین قلب و روح مرا خاكستر نكرده باشد!

هنوز برام همونی همون نفس تو سینم

بگو تو بهترینی یا من عاشقترینم

یه طنین آشنا عطر دلربا دوباره چشمایی به رنگ کهربا

تو از تپش های دل بی پناه باز تو باز من بازم اون نگاه

هنوز برام همونی همون نفس تو سینم

بگو تو بهترینی یا من عاشقترینم

نبودی ببینی دلی که میگفتی سنگ شده

حتی واسه بهونه گرفتنم تنگ شده

منی که میگفتم بی تو شبم پر ستارست

پس چرا دلم پی یه فرصت دوبارست

وقتی عطرت تو هوامه نفسات تو لحظه هامه

چی جوری آروم بگیرم...

وقتی هیشکی تو نمیشه تو نگات عشقه همیشه

چرا تو حسرت بمیرم...

 هنوز برام همونی همون نفس تو سینم

بگو تو بهترینی یا من عاشقترینم

                          عزیزتر از عزیزم

                                   نامت را

                     در دفترم ماندگارترین کردم

                                 پس

                         صاحب صدای مخملی

                            قلبم را نشکن

                              که صدایت

                         امید زندگی من هست!

    زمانی که مرا نفهمیده به دنیا آوردند گفتند همه را دوست بدار و

حالا که

   دیوانه وار دوستش میدارم میگویند فراموشش کن   

چه مغرورانه اشک ریختم چه مغرورانه سکوت کردیم چه مغرورانه

التماس کردیم چه مغرورانه از هم گریختیم ...غرور هدیه شیطان بود و

عشق هدیه ی خدا هدیه ی شیطان را به هم تقدیم کردیم

مرگ آن نیست که در قبر سیاه دفن شوم مرگ آن است که از خاطر تو

با همه ی خاطره ها دفن شوم...

درچشمان تو خانه کردم پلک نزن خانه خرابم می کنی

هیچ وقت آرزو نکن جای کس دیگه ای باشی چون جات تو دنیا خیلی

خالی میمونه

بدترین شکل دلتنگی اینه که در کنار او باشی و بدانی هرگز به او نمیرسی

گریه کردم تا بدونی زندگی بی غم نمیشه اگه دستامو بگیری از غرورت

کم نمیشه

            من در این خلوت خاموش سکوت اگر از یاد تو یادی نکنم میشکنم

           هیچگاه امید کسی را نا امید نکن شاید این تنها دارایی او باشد

کاش بدونی نبودنت

یا تا ابد ندیدنت

هرگز بهانه نمیشه برای

فراموش کردنت.

شب سردي است و من افسرده.

راه دوري است و پايي خسته.

تيرگي هست و چراغي مرده.

مي كنم تنها از جاده عبور:

دور ماندند ز من آدم ها.

سايه اي از سر ديوار گذشت

غمي افزود مرا بر غم ها.

فكر تاريكي و اين ويراني

بي خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز كند پنهاني.

نيست رنگي كه بگويد با من

اندكي صبر سحر نزديك است

هر دم اين بانگ برآرم از دل:

واي اين شب چقدر تاريك است!

خنده اي كو كه به دل انگيزم؟

قطره اي كو كه به دريا ريزم؟

صخره اي كو كه بدان آويزم؟

مثل اين است كه شب نمناك است

ديگران را هم غم هست به دل

غم من ليك غمي غمناك است.

                                                                 ( سپهري)

            عشق چیست؟عشق یعنی زندگی 

زیر پلكت سايه بانم مي دهي؟

      سوختم آيا پناهم مي دهي؟ 

          آتشي افتاده بر جان و دلم ،

           قطره آبي بر لبانم مي دهي؟

                     ميهمان جان جانان گر شوم ،

                    ميزباني را نشانم مي دهي؟

 تا بياسايم دمي در پاي عشق ،

    زير چترت سرپناهم مي دهي ؟

         اي جواب پرسش بي پاسخم ،

           عشق را آيا نشانم مي دهي؟

              رو مگردان نازنين با گوشه ي چشمت بگو ،

               در شرار چهره ات يك بوسه  گاهم مي دهي؟

                                                                                        

                        تو را به ياد آن روز

          تو را به گلبرگ هاي خشک آن رز خشکيده

                   تو را به روز اول بار ديدنت

                   تو را به اولين نگاه عاشقانه

                تو را به ياد بارون روز نيامدنت

                   تو را به تنهايي روز رفتنت

              تو را به بوي بارون روز برگشتنت

                           تنهايم مگذار ديگر

گفتن لحظه آخر واسه من هنوز سواله

                                     دیدن دوباره تو فقط تو خواب و خیاله

لحظه های با تو بودن توی قلبم می مونه

                          هیچ کس  مثل تو بلد نیست دلمو بسوزونه

من میرم ولی تو بدون همیشه

                                      یاد تو از خاطر من فراموش نمی شه

گل من خوب می دونی بی تو تک و تنهام

                                            عزیزم اگه تو نباشی می میرم

من میرم ولی باز تو بمون همیشه

                                یاد تو از خاطر من فراموش نمی شه

تو خودت خوب می دونی بی تو تک و تنهام

                                          عزیزم اگه تو نباشی می میرم

خدانگهدار عزیزم اما نمیشه باورم

                           توی چشام نگاه نکن این لحظه های آخرم

بر فراز اشکهای قدیمی

صدای پلک حسرت را نوشتند

غروب غم زده بر دل ندایی

کجایی ای صدای آشنایی

دلم را غصه کرده خانه خود

شکسته در گلو بغض جدایی

زدم بر دل ندای عاشقانه

گرفت آخر قلبم را غم نشانه

به خود گفتم که دل را دلبری نیست

فلک را آسمان را ساغری نیست

مرا تا کی در این زندان بستند

که زندان بدتر از ترک یار و دیار نیست

 

ت